САБШАЛАН(Г)

(Г) юум. н. жэл бүри үбһэ сабшадаг, зарим ушарта уһалагдадаг, үтэгжүүлэгдэдэг, элдэб нобшо, модо шулуунһаа сэбэрлэгдэһэн газар, хадажа абаха ургамалтай газар, хадалан (покос, сенокосное угодье): Хабартаа тэндэхи сабшалан уһалагдангүй, энэ жэлдэ үбһэ ногоонойнь гараса муухан байба (Б. Мунгонов); сабшалан хадалан хадажа абаха ургамалтай газарнууд (покосы): Обоо дошо болотор мүльһэ ондоли хүргөөд, тэрээгээрээ бүхэли хабартаа сабшалан хадалангаа уһалагша бэлэй (Б. Мунгонов); сабшалан бэлшээри үбһэ ногоо ургуулха, мал бэлшээхэ газарнууд (сельскохозяйственные угодья, покосы и пастбища): Таряанайнгаа газар, сабшалан бэлшээриеэ саашадань үргэдхэхын аргагүй һэн хойнонь, нютагай болон минеральна үтэгжүүлгэ хэрэглэжэ байгаад, ургасыень али болохоор дээшэлүүлхэ ёһотойбди (Б. Мунгонов); сабшалан болгохо ногоо ургуулжа нуга болгохо (з алужать, напр. пойму); сабшалангай газар хадажа абаха ургамалтай газар (покосы, сенокосные угодья); сабшалангай ургаса хадажа абаха үбһэнэй ургаһан байдал (урожай трав, травостой); сабшалан ургаагүй газар хадагдахаар үбһэ ургаагүй газар, ургаса муутай газар (скудная травами земля); уһанда абтадаг сабшалан үертэ ородог хадалан (заливной луг).