АРСАШАГҮЙ

1. тэмд. н. 1) бурууш ахаар бэшэ, маргалтагүй : Аршалуулдаг, абаруулдаг / Эмгэйнгээ нэгэтэ / Элинсэгтээ мордошоhониие / Арсашагүй үнэндэнь / Этигэхэдээл hүүлдэ / Дуугаа таняа гүб? ; 2) гаталшагүй, дабашагүй : Идые, зүрхэнэйнг ѳѳ эгээн дүтэ басагые, хүтэлхэд ѳѳ арсашагүй баярта эзэлэгдэжэ, зарим үе һогтуу хүндэл найгахаа һананаб ; 2. хэлэгшын үүргээр хэрэгл. һэжэглэлгүй, маргалтагүй : Энэ заншал гансаханшье эрэшүүлдэ бэшэ, мүн эхэнэр зондошье хамаатай байһаниинь арсашагүй ааб даа .