АРСАЛТАГҮЙ

1. наречи 1) бурууш ахаар бэшэ , маргалтагүй : Хэшэгтын эрид ба арсалтагүй үнэн үгэнүүд нилээд олоной нюдэ нээбэ ; 2) зүбш ѳѳ жэ : Тиимэ даа, шамдаа хэрэгтэй юумыешни арсалтагүй үгэжэл байдаг хаямбиб ; 2. хэлэгшын үүргээр хэрэгл. 1) һэжэглэлгүй, маргалтагүй : Басаган хүнэй гараар энээнэй бэшэгдэһэниинь арсалтагүй ; 2) лаб , буршахагүй : – Үг ѳѳ үгэбэбшибыш даа. Арсалтагүй? .