АН II

ан бун 1.: наречи нам, намдуу, аажам, аниргүй , аали даруу : Энэ үдэшын х ѳѳ р ѳѳ н энэ тэдыгээр дүүрэжэ, ан бун болоно ; ан бун гэхэ һанаагаа амарха : … Бүүбэй тэн ан бун гэжэ, галаа тойрон, сайгаа уужа һууба ; ан бунхан намдуухан, һанаагаа зобонгүйг ѳѳ р, сүл ѳѳ тэй хэн ѳѳ р : Гүсэ сайгаа ан бунхан һуужа хооһолһон хойноо һүхэеэ һугабшалаад, барилга тээшээ удаахан гэшхэлдэг ; 2 . тэмд. н. аали номгон, нам, дуулим : Хараха янзада энэ ан бун дайда амиды амитагүй далайн дундахи олтирогтол: нэгэшье ан, нэгэшье мал, нэгэшье хүн харагданагүй .