АЛЬБА(Н) I

Н ) юум. н. 1) сэдьхэл татаха шадал, дура буляаха хүшэн ; альба жэльбэ хүнэй дура буляадаг шадабари : Бэеэ хүсэһэн, шэмэ шүүһэеэ хуряаһан талын сэсэг мэтэ залуу басаган альба жэльбэдэнь орошохоор, ехэл абааштай ханаар миһэржэ байба бшуу ; 2) эди шэди, хии үзэгдэл, шүдхэр : – Үгы даа, би хүн зоной арада альбан мэхэ гаргажа үз ѳѳ гүйб ; 3 ) шүдхэр, боохолдой : Хурим түрэ болоходо амидатайгаашье, альбантайгаашье сададаг юм ; альбан шүдхэр шүдхэр, боохолдой : Зүг ѳѳ р альбан шүдхэрһ ѳѳ айһанһаа үлүүгээр хүн зоной хорон хэлэнһээ айгшаб ; 4) эльбэшэн, жадхашан, абтай хүн .