АЛБАГҮЙ

1. тэмд. н. 1) алба хэдэггүй, ажалгүй : Урдань сэрэгэй албагүй байһан буряад арадай хүбүүдые арбан юһэ наһанһаа гушан нэгэ наһан хүрэтэр … 1916 оной намар сэрэгэй ара талын хүдэлмэридэ намнажа ябуулха болобо ; 2) ямаршье алба татари түлэдэггүй, алба татариһаа сүл ѳѳ лэгдэһэн ; 2. юум. н., нют. , хууш . басаган, үхин .