АЙХАБТАР

1. наречи 1) ушаргүй, уйгаргүй, яахын аргагүй : Айхабтар сэхэ һайхан һанаатай, хэлэһэн хэһэн хоёроо бүтээжэ шададаг нүхэр агша бэлэй ; 2) аймшагтай, ехэ эр : Гүрэһ ѳѳ айхабтар түбэгш ѳѳ дэг аад, худалаар хэлээд баригдаха бэзэб гэжэ айдаһаниинь ходо хүрэжэ хэбтэбэ ; 2. хэлэгшын үүргээр хэрэгл. һүр ѳѳ тэй, айдаһа хүрэх ѳѳ р, айхаар : Үдэшын наран шуһабхима улаан үнг ѳѳ р будагдаад, модоной забһараар уйдхартайгаар шагаана. Һүр ѳѳ тэй гээшэнь айхабтар! .