АЙЛГУУР

1. юум. н. 1) хүн зониие айлгадаг хүн гү, али амитан : …амитан зондоо айлгуур түрүү, үрэ з ѳѳ ри хоёрые тэгшэ үдхэһэн, тэнгэри бурхан хоёртоо харагдаһан үргэгдэһэн хүн гээшэ хаб ; 2) түнх . айбал а ; 2. тэмд. н. айлгадаг, айдаһыень хүргэдэг, һүр ѳѳ тэй : Ши шүүһэтэйхэн, ехэл айлгуур юумэ ябагши һэнши ; Гал гээшэмнай һүр ѳѳ тэй айлгуур юумэн ха юм, – гээд, Табдам мүшэрнүүдые гал руугаа хаяна ; айлгуур хүсэтэй мундуу хүсэтэй : Айлгуур хүсэтэй залуу шиирагуудынь мяхаар элбэг яһануудые хам шүүрэнэ ; 3. наречи аймшагтай, айхабтар : – Ерэ наашаа, – гэжэ нагасань айлгуур бардамаар дуудаба .