АДЛИ

1. тэмд. н. 1) илгаагүй, түһ ѳѳ тэй, зэргэ, тэнсүү : Адли басагад газар дэлхэйдэ олон байдаг ха юм ; тон адли яаха аргагүй, яг ойро, тэнсүү : Теэд бүхы эрбээхэйнүүд соо тон адли хоёрхоншье эрбээхэй байгаагүйл бэзэ даа ; Юундэ юрэл ерээд лэ, тэрээн бүхэндэ нэгэн адли шэгтэйгээр намайгаа эдлээд, бэеэ ханаһан шэгтэй ябанаш? ; адли болохо шанар шэнжээрээ ойро болохо : Нохой лама хоёрой һэшхэл эгээ мүн ѳѳ адли болобо бшуу ; адли болгохо адли болгохо , тааруу, нэгэ түһ ѳѳ тэй болгохо : Тиимэһээ хүн бүхэниинь ѳѳ һэдынг ѳѳ һанамжые хэлэжэ, тэрэ комплексые ямар нэгэн комбинат, заводтол адли болгохо ёһотойбди гэлсэнэд ; адли тэгшэ хүсэд, дүүрэн зэргэ : Бүүбэйн Дармада агнаха шадабари адли тэгшэ бии ха юм ; адли эрхэтэй тэгшэ эрхэтэй : Эндэ һуугшад бүгэдэ адли эрхэтэй, адли зэргэтэй байха зон болонобди ; адли бодолто һанал нэгэнтэй хүнүүд ; адли ташаата гурбалжан тоо б. хажуу талаараа тэнсүү гурба н буланта ; ад ли хажуута гурбалжан тоо б. тэнсүү хэмжүүртэй талатай гурба н буланта ; 2. наречи 1) илгаа руулха гүйг ѳѳ р, тэнсүү гээр : Эхэ хүнэй зүрхэн адли хайрлаха байна даа ; 2) нэгэ доро, зэргэ, бултаараа, гансата : Гайхаһан үбгэж ѳѳ л һ ѳѳ рг ѳѳ ерэжэ, аша хүбүүнтэеэ үрдилдэн байжа, адли аргадалсаба ; 3. дахуул ү. 1 ) шэнгеэр, мэтээр, хэбээр , хамта хэрэглэгдэһэн үгынг ѳѳ хойно няалдан, -дал , -дли суффикс болошодог : Таня мүн ѳѳ шье налархай зантайгаар, урдынхидаал адли эльгэ нимгэтэйхэнээр үзэгдэнэ ; Сэсэгни ялаганаһан тоһолиг, шаб шара нарандли ; бусадаар адли бусадтай хамта : Малгайн оройдол адли шобхо үндэр хадын оройдо Доржо бусадаар адли гаража шадаагүй ; 2) хамта, тэрэ дороо, сагтаа : Минжурай доошоо болохотой адли, толгой дээгүүрнь һомонууд хииганалдаба ; 4 . хэлэгшын үүргээр хэрэгл. шэнги, дүтэрхы, тэнсүү : Ямар нэгэ заахан үхибүүндэл адли .