АБЯАТАЙ

1. тэмд. н. 1) хонгёо, дуутай, шууяатай : 2019 оной туршада Буряад Орон дотор иимэ 9 кинозал нээгдэжэ, олон зон һаруул, сэбэр абяатай, һайн зурагтай кинофильмнуудые хараха аргатай болонхой ; абяатай шангаар дуулдахаар, hүртэйг ѳѳ р : Теэд гүүниинь урагшаа ябангүй, харин һүүлээ зааха үргэжэ, Балжидай урдаһаа абяатай шангаар хии табина ; абяатай бараатай обёормоор дуутай ; 2) шэлж . һураг суутай, һурагтай, хүлеэгдэһэн : Эдэнэрэй үхибүүд, Минжуртан, үнинэйл ерэхэ абяатай аад лэ, ерэжэ үгэнэгүй ; 3) баруун бур. шүдхэртэй, гүйдэлтэй : Сэрэн адуушанай аали аха абяатай болоо гэжэ дуулахадаа сухалдажа, тэрэ танигдаагүй муухай амитанииень һайса айлгаха һанаатай зогсоно ; 4) баруун бур., шэлж. хээлитэй ; 2. хэлэгшын үүргээр хэрэгл. зоной хэлсэдэгээр, hурагтай : Должод эндэ бии абяатай, уулзаагүйб .