АБЬЯАСТАЙ

тэмд. н. 1) бэлигтэй, талаан бэлигтэй, бэрхэ , шадабаритай : Цэрэнпил һурахадаа ехэ абьяастай байба ; дуунда абьяастай һайханаар дуулажа шададаг, һайхан хоолойтой : Харин дуунда абьяастай , хоолой һайхантай һэн ; 2) шухатарһан, ташаяангы, шуналтай : Юундэб даа Норжимо Цэрэн хоёр хоюулан болоходоо хайлашадаг, бэе бэедээ хомхойнууд, абьяастай болошодог ; 3) хорхойтой, оролдосотой , шармайһан : Ахалагша һаалишан ажал бүхэндэ абьяастай һэмнэй даа .