АБДАР

юум. н. 1) ханза, дүрбэлжэн хэлбэр и тэй, сэлигдэдэг гү, али абтадаг хабхагтай, хайрсагай түхэлтэй бараан : Эхэдээ, хүгш ѳѳ дэйд ѳѳ абдар дүүрэн алта мүнгэ бэшэ, харин инаг түрэл хүбүүнэй илдам һайхан дурлал хүндэлэл асаржа ерэхэш ; 2) шэлж . н ѳѳ сэ, мүнгэн з ѳѳ ри, хадагаламжын мүнгэн, жаса : Тиимэһээ абдар соохиёо анхаржа, аргатай бол, бүри үрэжүүлжэ ябаха ёһотой гээшэбди ; аман үгын абдар арадай аман зохёолой эрдэниин сан : … арадайнгаа аман үгын абдар уудалан, шэнжэлэн бодомжолжо, сэхэ зам тээшэ уряалан байна бшуу .