АБГАЙ

юум. н. 1) эгэшэ, айлай үхибүүдэй наһаар ехэ басаганиинь : Тиигээд: – «Энэ абгаймни ямаршье дан иимэ хэтэрмэ хомхой хобдог болошоо гээшэб даа!» гэжэ һанаандаа тон гайхангяар сэдьхэнэ ; заа абгай ехэ эгэшын доодо тээхи эгэшэ ; нагаса абгай эхын эгэшэ гү, али дүү : Энэ үедэ Ханда абгай, т ү рүүлэгшын нагаса абгай, бэеэрээ хүрэжэ ерэбэ ; хадам абгай а) хадамай талын эгэшэ эхэнэр ; б) сэл. хадам аха, хүр дүү ; 2) ахын һамган ; 3) эгэшэдээ гү, али юрэ аха хүнүүдтэ хүндэлэн хандалга : Зай, Доржо абгай, эндэ нэгэ газарта орожо эдеэлэе … ; 4) мух . -шэб., сэл. аха, ахай – эрэ хүн тухай .