ААША

юум. н. 1) хүнэй аяг зан, абари, зан абари , заншал : Колхозые толгойлжо ябаһан хүнэй ааша бэшэл даа энэш, жэжэ хүнэй ааша, тиигэжэ ойлго! ; ааша абари хүнэй ямар нэгэн ябадал, ехэнхидээ муу, жэрхэбтэр аяг : Тэдэнэй сэдьхэл гүй хэрзэгы ааша абари тухай … тэдэниие элирүүлхэ бариха ябадалда ѳѳ рынг ѳѳ ехээр оролдоһон габьяа тухай удаа дараа аятайгаар дууһан хэлэнэ ; ааша гаргаха элдэбээ гараха, зангаа харуулха : Байн байн иимэ ааша гаргаһандаа эшэдэһэм хүрэжэ эхилбэ ; муухай ааша бузгай, олиггүй, уйгаргүй муухай а я г зан : Би арбаад наһандаа Шойдон баянайда зарасань боложо ошоод, нэгэ зүдэг муухай аашыень хаража, одоошье зэбүүрхэжэ, нюдар гаа раа газар наншажа байжа бархирагша һэм ; шэрүүн ааша хэрзэгы зан, хайрагүй сэдьхэл : Полици, жандармнуудай ямаршье шэрүүн ааша, ямаршье заналтань сүл ѳѳ бэдэрһэн каторжануудай зориг хухалжа шадаагүй… ; тэнэг ааш а галзуурал, тэнэглиг жэгтэй ябадал, һобин : Хараад байгаарайлши, иимэ тэнэг ааша һаашни ямаршье үрэ гарахагүй ; 2) үйлэ, үйлэдэл, үйлэ хэрэг : Ханты т ѳѳ дэйе доромжолһон муухай аашатнай Хасууртаһаа сааша дуулдаагүй һааб даа ; ○ аяг гэжэ үгэтэй парн. хэрэгл .