АЛЬБА(Н) I

Н) юум. н. 1) сэдьхэл татаха шадал, дура буляаха хүшэн (обаяние, чары); альба жэльбэ хүнэй дура буляадаг шадабари (чары): Бэеэ хүсэһэн, шэмэ шүүһэеэ хуряаһан талын сэсэг мэтэ залуу басаган альба жэльбэдэнь орошохоор, ехэл абааштайханаар миһэржэ байба бшуу (Д. Эрдынеев); 2) эди шэди, хии үзэгдэл, шүдхэр (волшебство, сверхъестественная сила, чары): – Үгы даа, би хүн зоной арада альбан мэхэ гаргажа үзѳѳгүйб (Ц.-Д. Хамаев); 3) шүдхэр, боохолдой (демон, злой, дух): Хурим түрэ болоходо амидатайгаашье, альбантайгаашье сададаг юм ; альбан шүдхэр шүдхэр, боохолдой (злой дух, демон): Зүгѳѳр альбан шүдхэрһѳѳ айһанһаа үлүүгээр хүн зоной хорон хэлэнһээ айгшаб (Ч. Цыдендамбаев); 4) эльбэшэн, жадхашан, абтай хүн (волшебник, колдун).