ҮҺЭЭ

, үһөө 1. юум. н. зундаа, намартаа удаан саг соо ороһон хура бороо (затяжной дождь): Хэдэн үдэрэй үһээдэ нэбтэржэ, үрзылдэжэ харлашаһан тосхоной гэрнүүдэй оройгоор барагар хүндэ, холын аянда һанги һүрэшэһэн үүлэд доохонуур, дууһашагүй уйтайгаар хайшаашьеб, зүүлжээ нүүнэ (К. Цыденов); үһөө бороо дулаанай сагта удаан ородог шииг нойтон, уһан, хура (затяжной дождь): Баһа үһөө бороо зүгнэһэндэл, үхэр малай шууд гэлдэжэ, гомдолтойгоор мөөрэлдэхэнь соностоно (Х. Намсараев); үһөө бороотой хуратай, нойтон (дождливый): Зунай эхин hарын 1-дэ hүүлшын тохёолгоной болоходо, Суг мүшэдэй үүлэндэ хушагдаа hаань, үhээ бороотой зун болодог байhан (Л. Линховоин).