ҮҺӨӨТЭ(Й)

(й) тэмд. н. 1) хүнтэй муудалдаһан, хэрэлдэһэн, хоролхоһон (враждующий, ненавидящий): Y һөөтэй хоёрнай / Y глөөгүүр уулзаба (Ш. Нимбуев); Нохойтой үһөөтэ хормойгүй, ноёдтой үһөөтэ нюргагүй (Оньһ. ү.); Y һөөтэй сэдьхэл бэе зобоохо, үндэр уула мори зобоохо (Оньһ. ү.); үһөөтэй хоротой хүнтэй муудалдаһан, хэрэлдэһэн, хоролхоһон (враждующий, ненавидящий): Түрүүлэгшэ хүнэй, тушаалтай ноён хүнэй, үһөөтэй хоротой хүнүүдынь барагдаха бэшэ ха юм даа (Б. Мунгонов); 2) үзэн ядадаг, сухал хүргэдэг, ой гутаадаг (ненавистный): Хэды дахин хард-хурд гээд, баабгай үһөөтэ тэрэ нохойшье орхижо, уйтан хабшуу хабшалаар доошолоод, Ангаар голложо тэрьедээ юм ха (С. Доржиев); үhөөтэй атаатай эхир. үзэн ядадаг, атаархадаг, сухал хүргэдэг (ненавистный).