ҮҮРИ I

юум. н. 1) наһаараа сасуу хүн, сасуутан, үетэн (ровесник, одногодок, ровесники): Тэрэ өөрынь үүри, пандагар томо бэетэй, уб улаахан хасартай, уряангы илдам харасатай эхэнэр юм (С. Цырендоржиев); үе үүри сасуутан, нэгэ наһанай хүнүүд (ровесники): Теэд тэрээнэй хэлэшэгүй сэбэр залуу шарайень харахадаа, үе үүри бэшэбди гэжэ бэеэ тамалдаг бэлэй (Д. Батожабай); 2) дүтын нүхэр, дүтын танил (приятель, подруга): Городһоо, аймагһаа, һургуулиһаа, совхозһоо үүри нүхэд ерэхэ, одоо тиихэдэ нам тухайдаа, гоё гоё үгэнүүдые шагнахат (С. Ангабаев); үүри басагад хани басагад, үелдэг басагад (подруги): …үүри басагадтаа ахайтай байhанаа мүнөө hайрхан омогорхожо хэлэхэ хүсэлэндэ абташоод, баяр жаргалан сэдьхэлыень эзэмдэбэ (Г.-Д. Дамбаев).