ҮҮЛЭТЭ(Й)

(Й) тэмд. н. 1) үүл манаар бүрхөөгдэһэн (облачный, покрытый тучами): Тэнгэридэ мүшэд үсөөн, үүлэтэй хэбэртэй (Ж. Тумунов); үүлэтэй тэнгэри үүлэ манаар хушагдаһан тэнгэри (облачное небо); 2) хорготой, манатай (имеющий бельмо): Дари-Цэрэншье элүүршэг, гааһаа зуунхай, нюргаа үргэлэнхэй, үүлэтэй шара нюдэеэ сабшалзуулаад, миисгэй шэнгеэр маряан тэдээндэ дүтэлбэ (Б. Мунгонов).