ҮРЭ

, үри 1) юум. н. 1) айбалхай, сээжын доодо хэсэг, гол (подложечная область): – Одоо даа, Эрдэни гулваа гээшэмнай хониндо ороһон шоно шэнгеэр арад зониие улаа зуража, үрэ голдонь хүрэдэг, жэрхэдэһэ хүрэхөөр хүн гээшэ һэн (Х. Намсараев); үрынь соолохо хониной үбсүүнэй доодо талада гэдэһэндэнь нүхэ гаргажа үрсынь хоорондуур гараа хэжэ, голыень таhалха (забивать овцу, разрывая аорту, вскрывая брюшную полость в подложечной области при умерщвлении лёгкого скота); үрэ багаар үбдэнэ айбалхай багта үбдэнэ (болит в подложечной области); үрэ зүрхэн зүрхэ сэдьхэл, мэдэрэлэй, һанаанай һүлдэ (сердце): Үнгэрэгшэ жэлнүүдэй уняар сооһоо гансата ехэ тодоор Гэрэлмаатай наададаг сагуудни һанагдажа, үнжэгэн халуухан мэдэрэлнүүдые үрэ зүрхэндэм асарба (Ц.-Д. Хамаев); Үгэеэ ололсожо шадангүй / Үйлын муугаар тараһандаа / Үри зүрхэмни үбдэнэ (Ц. Щагжин); үрэ нимгэн зөөлэн сэдьхэлтэй, урин зантай, энэрхы зөөлэн, хайрлаха дотортой (мягкосердечный, жалостливый); 2) үсөөн гол, дунда хуби (сердцевина, середина); үүдэнэй үрэ үүдэнэй дунда хэсэг (середина двери).