ҮРТӨӨ

юум. н. хууш. 1) улаашанай унаагаа hэлгэдэг, мүн абажа ябаhан хүнтэеэ хонодог һуурин (станок, ямская станция): Үдын острог хүрэтэр харгы замдань һаад ушаруулангүй, үртөөнүүд дээрэ сүлхэ хурдан мори унаагаар, һайн һайн улаашадаар хангажа, бушуу түргэн ябуулха даабаритай нэгэ фельдъегерь сэлтэнэрэйнь дунда бии һэн (Б. Санжин, Б. Дандарон); үртөө даагша зам дээрэ байгуулагдаһан тогтодог газарай зонхилогшо (станционный смотритель): Уушханай хадхаляа хүрэһэн Абжаа-удаганайнгаа морин дээрэ ябажа шадахаяа болиходо, хориинхид Тайшет үртөөдэ тогтожо, үртөө даагшын гаргажа үгэһэн заахан таһалга соо удагаяа хоёр хоногто галлажа, ами табихыень хүлеэжэ байһан юм (Б. Санжин, Б. Дандарон); 2) ехэ харгын хоёр буудалай хоорондохи 30–40 километрэй зай (уртон, перегон между станциями, равный 30–40 км); гурбан үртөөгэй газар гурбан буудал үнгэрхэ газар (расстояние в три уртона); 3) засагай газарай бэшэгүүдые, элшэнэрые, албан тушаалтадые дамжуулха, хүргэхэ холбоо (ямская связь): Хаанта засагай үедэ манай нютагай ноёдто ниислэл хотоһоо, Эрхүүгэй генерал-губернаторһаа алба татабариин, ажал байдалай захиралтын хэрэгээр тамгатай, «үдэтэй» бэшэгүүд үртөөгөөр ерэдэг байһан юм (Ч.-Д. Пунцуков).