ҮРЗЭГЭР

тэмд. н. 1) арбагар, барбагар, дээшээ бодоһон (взлохмаченный – о волосах, шерсти): Ухамай шуран янзын нэгэ заахан, ута хүзүүтэй, үрзэгэр шарахан хүбүүн хүнгэн түргөөр тэрэ хүндэ гүйн ерэжэ, нэгэ юумэ үгэнэ (Ц. Шагжин); 2) арбагар, дээшээ бодоһон үһэтэй, орбогор, үзэмжэгүй (лохматый, с торчащими дыбом волосами, шерстью): – Һэшэ, Халтар! – гээд, Лёнхобо ойронь байһан үрзэгэр сагаахан тугалые бойлторгоһоонь шэрэбэ (Ц.-Ж. Жимбиев).