ҮНЖЭГЭ(Н)

(Н) 1. юум. н. үнеэ hаахадаа хүхэндэнь түрхидэг малай дотор ѳѳхэн гү, али hүн дээрэ тогтоhон сүсэгы (сливки как мазь для смазывания сосков коровы при доении): Ямаахан хүгшэн ах-ха даа гэжэ, нэгэ хуһан бишыхан тодхууртаа үнжэгэ түрхижэ баряад: – Байза, үнеэгээ шобторжо ерэхэмни, – гээд гарана (Х. Намсараев); ○ тоһон гэжэ үгэтэй парн. хэрэгл.; 2. элирх. үргээр хэрэгл. нимгэн, зөөлэн, энхэргэн (нежный, мягкий): Залуу ябахадаа хүнэй шуһан халуун, түргэн урадхалтай, шарайнь үнжэгэн байдаг (Ж. Тумунов); үнжэгэн гарнууд зөөлэн, энхэргэн гарнууд (нежные руки): Хэды тиимэшье һаа, эжын үнжэгэн зөөлэн гарнууд үри хүүгэдээ мансылан үргэжэ, ажабайдалай үргэн замда гаргадаг шуу (М. Осодоев); үнжэгэн зүрхэн нимгэн, энхэргэн зүрхэн (нежное сердце): Хүн бүхэндэ эжынь үнжэгэн зүрхэтэй; үнжэгэн мэдэрэл энхэргэн, сэдьхэлдэ таатай, дулаан мэдэрэл (нежное чувство): Үнгэрэгшэ жэлнүүдэй уняар сооһоо гансата ехэ тодоор Гэрэлмаатай наададаг сагуудни һанагдажа, үнжэгэн халуухан мэдэрэлнүүдые үрэ зүрхэндэм асарба (Ц.-Д. Хамаев); үнжэгэн ургамал ая таань олдохогүй ургамал, юумэндэ тааража ядадаг ургамал (прихотливое растение); үнжэгэн саһан бамбагар, зөөлэн, шэрүүн бэшэ саһан (пушистый снег): Үнжэгэн саһан орохо газараа оложо ядан, үлэ мэдэг бордоһолон, иишэ тиишээ хөөрсэгэнэнэ (Ц.-Ж. Жимбиев).