ҮНДЭРЛИГ

1. тэмд. н. дунда зэргэһээ дээшэ (высоковатый): Мүнөө тэрэнь урданайнгаа һүр жабхалан, удха шанараа гээжэ, үндэрлиг газартаа хараасгайн уургай болошоһон эбдэрхэй башнинуудтай, эндэ тэндээ нүхэ һүбэ гараһан набтар шулуун баал болошонхой (Б. Санжин, Б. Дандарон); үндэрлиг добо үндэр газарнууд (высоты, возвышенности); 2. юум. н. үндэр газар (возвышенность): Хүндын эхинэй үндэрлигүүд элеэр тобойлдон харагдана.