ҮНГЭЛИГ

тэмд. н. 1) элдэб үнгэтэй, гоё һайхан (цветной, цветистый, цветастый): Халтируухай гэрэл паркедэй гү, али үнгэлиг зөөлэхэн ковёрой орондо шабар мүльһэ холисотой булангир уһан хүл доронь шалшаганана (Ч. Цыдендамбаев); 2) сэбэр сэлмэг шарайтай (свежий, здоровый).