ҮМЭДХЭЛ

юум. н. 1) хүнэй бэе халхалхын тула бүдөөр оёгдоһон эд, хубса h ан (одеяние); үмэдхэл хубсаһан хүнэй бэе халхалхын тула бүдөөр оёогдоһон эд (одеяние): Тиихэдээ тэдээндэ хэрэгтэй үмэдхэл хубсаһа асардаг, заримандаа эдеэ хоолойнгоо дээжые абажа ерэдэг (Ц.-Ж. Жимбиев); үмэдхэл зүүдхэл хубсаһан гоёлтонууд (одежда и украшения): Айлшад хормой хотоёо, үмэдхэл зүүдхэлээ, малгай бүһэеэ заһасагаагаад, Жарантай худа түрүүлэн, хаалга тээшэ ябаба (Б. Санжин, Б. Дандарон); 2) хадамда ошохо басаганай гэртэхинэй худатандаа бэлэг болгон баридаг һайн шанартай, гоёор оёгдоһон хубсаһан (подарок от родителей невесты сватам): Энээнһээ һүүлээр һамгадай дүхэриг үбгэдэй дүхэриг хоёр хамтаржа, урагуудай зүгһөө үмэдхэл үмэдхүүлжэ, хүбүүтэ талаһаа бэлэг барижа, үмэдхэл бэлэг абаһан хүнүүд юрөөл баяраа хэлэжэ, хашхаралданад (Х. Намсараев).