ҮМХИРХЭ

үйлэ ү. 1) хуушарһандаа зөөлэржэ бутарха, һэрхиихэ (гнить, тлеть, ветшать): Үбгэдөө дайнда алдажа, үхибүүдтэеэ үлэhэн hамга бэреэдэй болон үтэлhэн хүгшэд үбгэдэй олон жэл заhабари хэгдээгүй хото хорёо, мүн гэр байранууд үмхирхэнь үмхиржэ, жалжыхань жалжышоо (Г.-Д. Дамбаев); үмхиржэ харлашоо ехээр хуушараа (совсем обветшал): Зуһалангай гэрынь үмхиржэ харлашоо; 2) шэлж. хүгшэрхэ, үтэлхэ, үндэр наһа хүрэхэ (стареть, дряхлеть): Иигээд лэ энэ бэень үмхиржэ, унаһан багжагар хуһан мэтэ, хорхой шабхайн хүнэһэн боложо хосорхонь гээшэл даа! (Б. Санжин, Б. Дандарон); үмхирхэ үхэхэ үтэлжэ хосорхо (умирать от старости): Гансаараа үмхирхэ үхэхэ сагни үргэлжэлхэнь ха юм даа (Г. Цыдынжапов); 3) һалаха, мүхэхэ, хосорхо (распадаться, приходить в упадок): Ородой сэрэгүүдэй диилдэжэ байһаниинь хадаа арад зоной урда хаанта засагай үмхиржэ байһые бодотоорнь харуулжа үгэнэ (Х. Намсараев).