ҮЛЭГДЭЛ

юум. н. 1) орхигдоһон, үлэ h эн юумэн (остаток): Харин үглөөгүүрынь гэр соонь эхүүн үнэртэй, стол дээрэнь эдеэ хоолой үлэгдэл, уруу гэдэргээ харанхай аяга табагууд байба (Б. Санжин, Б. Дандарон); 2) урда сагһаа хадагалагдаһан заншал (пережиток): Теэд энэ хэлээшэшни хуушан сагай үлэгдэл ха юм (М. Осодоев).