ҮЛТЭНЭГ

1. юум. н. ург. 1) үндэр бүдүүн эшэтэй, томо набшаһатай ургамал, зэрлиг улһан. Эшыень боолто болгоод, тогтомол уһанда уһанай хүрэтэр байлгаад, һүүлдэнь мунсаар сохижо зөөлэрүүлээд, хальһыень арилгажа, утаһа томожо гаргадаг, тэрээгээрээ элдэб юумэ нэхэдэг байгаа (конопля): Хэдэн зуугаад жэлэй туршада хүн түрэлтэн үлтэнэг ногоо үйлэдбэрилжэ, бэеын элүүр энхэдэ туһатай эм дом абадаг гэжэ мэдээжэ (Э. Раднаев); 2) гэрэй забhарнуудые шэглэхэдэ хэрэглэгдэдэг улһаар хэһэн шэрүүн, богони, бусайдаһан утаһан шуурхай (пакля); 2. тэмд. н. улһаар бүтээһэн (конопляный): Үе наһаараал үлтэнэг нооһые мэшээг соо хэжэ, зөөжэ байдаг лэ байгаа ха юмбибди (А. Бальбуров); Уйһан толгойтойб, үлтэнэг бэетэйб, шулуун хүлтэйб (таабари, гүльмэ).