ҮЛТИРГЭХЭ

үйлэ ү., идх. залог 1) удаан бусалгажа, зөөлэн болгохо (разваривать зерно, мясо): үлтиргэһэн загаһан; ◊ ухаагаараа үлтиргэхэ бодохо, шэбшэхэ (думать, обдумывать): – Үгы даа, адагынь лэ зуун таби байха байгаа гэжэ би мухар молхи ухаагаараа үлтиргэхэ байнаб (С. Цырендоржиев); 2) шэлж. һандаргаха, һандааха, һүйдхэхэ, h алгааха, һамна сохихо (разрушать, разносить в пух и прах): Партизануудай тэндэһээ арай гаража үрдимсөөр дайсанай снарядууд тэрэ позицииень үлтиргэжэ оробо (Б. Шойдоков).