ҮЛӨӨДЭҺЭ(Н)

(Н) юум. н. үлэ h эн юумэн, эдигдээгүй, эдижэ бараагүй юумэн, үбдэл-сүбдэл юумэн (остаток, остатки, объедки): Гүйхэн табагууд дээгүүр дутуу мүлжэгдэһэн яһанууд, тарган мяханай хэршэмэгүүд, зарсашанхай буузанууд болон бусад эдеэ хоолой үлөөдэһэн (Ц.-Ж. Жимбиев); үлөөдэһэ дутаада h ан үлэ h эн юумэн, үлэгдэл, хог хогшол, үбдэл сүбдэл (остатки): Үлөөдэһэн дутаадаһан минии хубида хүртэхэ (А. Ангархаев); тамхинай үлөөдэһэн тамхи тамхинай түгсэг, тамхи татаһанай һүүлээр хубинь (окурок): Цэнгуев тамхинайнгаа үлөөдэһэ хайрсагтай элһэн дээрэ шэдэнэ (Ц.-Ж. Жимбиев).