ҮЗҮҮРТЭЙ

тэмд. н. 1) эсэстэй, түгэсхэлтэй (имеющий конец): Дэгэл хормойтой, аргамжа үзүүртэй, харгы захатай… баригдаха даа (С. Цырендоржиев); 2) шорон, шобхогор, хурса эсэстэй (имеющий остриё, остроконечный): Басаганай абари зангынь адаалхай, хараасгайн дали мэтэ үдхэн хара нидхэнь үзүүртэй хайша мэтэ болошоһоор лейтенантда харагдаба (Ж. Тумунов); 3) шэлж. үзэн ядаһан, хадхуугаар, муухайгаар, үзэн ядангяар хараһан, дурагүйдэһэн (злобный, ненавидящий): Намжалай мэндэдэшье харюусангүй, шиидэмгэйгээр хажуудань туласа ерээд, үзүүртэй нюдөөр тэрэниие шобто хадхажа, һанагдаагүй аалиханаар хэлэбэ (К. Цыденов).