ҮЗҮҮРЛЭХЭ

үйлэ ү. 1) хурса болгохо, шорон болгохо, шүмбылгэхэ (заострять, оттачивать): Хүбүүд модонуудые үзүүрлээд, мяхаяа шаажа, галда шаранад (С. Цырендоржиев); ◊ нюдөө үзүүрлэхэ, нюдэ амаа (гү, али шүдѳѳ) үзүүрлэхэ үзэн ядаха, хадхуугаар, муухайгаар, үзэн ядангяар хараха, дурагүйдэхэ (злобно смотреть, таить злобу, ненавидеть): Һамган тээшээ ехэл урмаа хухарангяар, сухалдангяар нюдөө үзүүрлэбэ (А. Ангархаев); Хэрбээ тэрэниие муушалаа һаам, үбгэд хүгшэд бултадаа сухалдажа, нюдэ амаа үзүүрлэхэ, араан шүдѳѳ хабиралдажа захалхал (М. Осодоев); Удамбраа тэдэниие нюдэ шүдөө үзүүрлэн хаража байха зуураа тэрээнтэй сугтаа ерэһэн абгайда сухалаа гаргаха һанаатай (Ц.-Ж. Жимбиев); 2) хурса, нарин болохо, углуутаха (заостряться, сужаться): Сэлеэнэй зүүгээр нариханаар гэзэгэтэһэн шэнэһэн ойтой, хони ямаанһаа ондоо томо малнуудай бэлшэхын аргагүй шулуутай ута шэлэ урагшаа үзүүрлэн һунана (Д.-Д. Дугаров).