ҮЗҮҮРГҮЙ

тэмд. н. эсэсгүй, хизааргүй, захагүй (бесконечный): Үүлэ зураһан үндэрһөө үзүүргүй холые химгадан, үдэрэй нарантай, одо мүшэдтэй, саһан һалхинтайл хөөрөөгөө дэлгэдэг янзатай агша (Ц.-Д. Хамаев); заха үзүүргүй эсэсгүй, хизааргүй (бесконечный): Нюдэ алдама заха үзүүргүй зэрлиг хэбтэһэн дайда хүрин буурал болотороо сэсэглэжэ, хүбшэ тайгын модод хүхэржэ, набша намаагаа хүсэнэд (Х. Намсараев); узуур үзүүргүй эхи түгэсхэлгүй, тодо бэшэ (без начала и без конца): – Уржадэр үглөөгүүр гэнтэ аймагһаа милиционернүүд ерээд, Хумбаа Дагбые абаад ябашоо гэлсэнэ, – гэжэ нэгэ узуур үзүүргүй үгэ радио, сахилгаан шэнги хурдаар зоной дунда тараадхиба (Ц. Дон).