ҮГЫН

тэмд. н. 1) үгэдэ хабаатай (словесный, словарный, лексический): Үгын удхые тайлбарилхада үгэ заагшанууд болон конкорданснууд эгээ түрүүлэн библи шудалалгада хэрэглэгдэжэ эхилээ (Л. Бадмаева); аман үгын зохёол үгөөр хэлэһэн, дамжуулагдаһан зохёол (словесное творчество, словесность): Тэдэнэй тоодо манай буряад-монгол арад түмэн иимэ ехэ аман үгын баялигтай байһандаа һүр һүлдэмнай дээгүүр намилзаха ёһотой (Б. Бадмаев); үгын аймаг (гү, али сан) хэлэнэй бүхы үгэнүүд (словарный состав, лексика); үгын холбуулал грамматикын дүримөөр ба удхаараа нэгэдэмэл хоёр гү, али хоёрһоо үлүү үгэнүүдэй ниилэл (словосчетание): Үгэ болон үгын холбуулалнуудые дабтахадаа, поэт тэрэнээ ходо шэнэлхэ гэжэ оролдоно (Л. Шагдаров).