ҮГӨӨР

тэмд. н. үгэ дууламгай, гудагар, үгэһөө гарадаггүй, үгэ ойлголсохоор (послушный, сговорчивый, покладистый): Үхибүүдыньшье хуу томоотойнууд, үгөөр (К. Цыденов); үгөөр болгохо үгөө дуулгажа һургаха (школить, муштровать): Э дэ тоомгүй үхибүүдые үгөөр болгохо хэрэгтэй; үгөөр болосотой зан үгэ ойлголсохоор зан (сговорчивость, покладистость); үгөөр бэшэ дууладаггүй, үгэһөө гарадаг (несговорчивый, непослушный); зөөлэн үгөөр байха хүнэй үгэ соо байха, зөөлэн сэдьхэлтэй байха (быть покладистым, уступчивым).