ҮГЛӨӨГҮҮР

1. наречи һүниин дүүрэхэдэ, эртэ, үдэрэй эхиндэ (утром, поутру): Үглөөгүүр һэрихэдэмнай тэнгэри бүрхэшэнхэй, мантан ехэ гэдэһэеэ мэнэ-мэнэ шуура татаад лэ, аадар бороогоо адхажа эхилхэеэ байба (С. Цырендоржиев); үглөөгүүр эртэ үүр сайжа байхада, гэгээ ороходо (рано утром): Түлеэ хахалха, булагһаа хүнэгөөр уһа асарха, үглөөгүүр эртэ бодожо, сай табижархёод, үнеэгээ һаажа, һүүлдэнь бэлшээхэ гэхэ мэтэдээ һалирһаар байтаршни үдэ болошоно (Д. Эрдынеев); хара үглөөгүүр һүниин хүсэд үнгэрөөгүй байхада, үүр сайгаагүй байхада шахуу (самым ранним утром): Хара үглөөгүүр, үүрэй һая сайжа эхилхэдэ, нара най мандахаһаа бүри урда нааданиинь эхилдэг (Буряад Y нэнһөө); үглөө үглөөгүүр хоноод, үглөөнэй сагта (завтра утром, утром следующего дня): Мүнөө һүниндөө, ядахын сагта үглөө үглөөгүүр, энэ саарһан тэндэ байха ёһотой (Ц. Шагжин); 2. юум. н. үүр сайхаһаа эхилэн бага үдэ хүрэтэрхи үе, үдэрэй эхин (утро): Тииһээр удангүй үүр сайжа, зэбэрдэһэ хүрэхөөр бүрүүл үглөөгүүр үзэгдэнэ, огторгойн үнгэ уруугаа хараһан тогоон шэнги лүг хара (Х. Намсараев).