ҮГДЭ

, үгдэрэ шангадх. ү. hалатарнь, таһа, доло, зада, ходо, ходоро (совершенно, совсем): Хойто үглөөгүүрнь эртэ фермын гуна гунжадай эдеэлдэг хуһамаг соо Гомбо урдынгаа янзаар солоомо үгдэ түгдэ асалан хубаажа ябаба (Ц. Дон); – Харалсаһаар хазалсаха, үзэлсэһөөр үгдэрэ таталсаха болохомнай гү? (А. Шадаев); үгдэрэ татаха ямар нэгэн юумэнһээ хубииень шангаар, хүсэтэйгөөр татажа абаха, зулгаажа абаха, шуу татаха, хобхо татаха (выдёргивать, вырывать, оторвать, отломать): – Хэрбээ даалгабаряа дүүгээгүй байгаал һаа, дутуу тушаагдаһан аляаһа батаганаан бүридэнь яла ашан, нэгэ нэгэ нооһо һахал һамбайһаатнай үгдэрэ татажа абаха болохоб! (А. Шадаев).