ҮГ

: үг-маг гэхэ үйлэ ү. аалиханаар, ойлгогдохогүйгѳѳр хамар дороо дуугарха, гүнгэнэхэ, пүлшэгэнэхэ, дутуу ядуу хэлэжэ ядаха, дутуу хэлэхэ, хүсэд хэлэхэгүй (бормотать, говорить тихо и невнятно, мямлить, недоговаривать): Үг-маг гэлдэжэ, таамаг удхатайгаар хоорондоо хэлсэхэ янзатай байхадань, Должон бүри һонирхожо, ханамжатайгаар шагнана (Ц. Дон); үг-маг татаха удаанаар, дутуу хэлэхэ, хүсэд хэлэхэгүй (тянуть, мямлить, недоговаривать); 2. тэмд. н., барг. ухаагаар һула, уймар, дутуу (дураковатый): Тэрэшни бишааха уг-маг хүн; уг-магтай хүн ухаагаар һула, уймар, дутуу хүн (придурок): Уг-магтай хүндли бү боло!