ҮБШҮҮЛХЭ

үйлэ ү., идх. залог 1) алагдаһан ангай болон малай арһа хутагаар абахые, хуулахые баадхаха (заставить снимать, сдирать шкуру, свежевать); 2) алагдаһан ангай болон малай арһанай хутагаар абтагдаха, хуулуулха (быть содранным – о шкуре): Иигэжэ хэлэхэдэнь, үбшүүлээд арбайлдажа хэбтэһэн хэрмэнүүд тээшэ харахадань, шурдагар хүнэй бэедэл, нэгэ һөөл ёозогүйгөөр үзэгдэбэ (Ц.-Д. Хамаев); ◊ арһаяа үбшүүлхэ хэн нэгэнһээ һайниие эдихэ, хараалгаха, сохюулха (быть наказанным, побитым): – Энэ хэрэгэйнгээ түлөө жанжан Цзянь-Цзюнда ошожо, арһаяа үбшүүлхэш! (Д. Батожабай).