УЯА(Н)

(Н) юум. н. 1) ооһор, таһама (верёвка, шпагат, шнур): Тогоошо эмээлэйнь ганзагын уяае хутагаараа таһа отолжо, ашааень түлхижэ унагаагаад, хула мориной хазаарһаа хасардан татаад туршаба (Д.-Д. Дугаров); ботинкын уяа ботинкын үдөөри, нариихан ооһор (шнурки ботинок): Хүбүүшхэ малгайгаашье шэгэбшэлээгүй, пальтогоо дутуу шагталанхай, ботинкынгаа тайлдаһан уяае шэрэнхэй мүнөө һургуулиһаа бусажа ерэбэ (Ц.-Ж. Жимбиев); 2) нохой гү, али гэрэй амитаниие уяжа байлгалга, уяада һуулгалга (привязь): Бүүбэйн һайхан Бууралынь уяандаа шииргэшэн, модонойнгоо боориие урда хүлөөрөө сабшаһаар хаб хара болгобо (Ж. Балданжабон); уяаһаа табиха ооһорһоо сүлөөлхэ (отпускать с привязи): Энэ һамбаанда Болдогой нүхэд Хурьганай заабаряар тэрэниие уяаһаань табяад, ой руу ябуулаа, эмээлтэй моридые бэлдээ (Б. Санжин, Б. Дандарон).