УҺАБХИ

тэмд. н. уһалиг, уһа ехэтэй, шэнгэн, забаан, амтагүй (водянистый): Гэбэшье ургасань уһабхи, амта шэмтэгүй байгаа юм гү, тэндэнь тугал буруудшье тогтон эдеэлжэ үгэнэгүй (Ц.-Ж. Жимбиев); уһабхи шэнгэн уһа ехэтэй, уһа холигдоһон (жидкий, водянистый): Үзэгүүдынь ехэл бүдэхи, тэрэ үдэрэй аадарай уһанда угаагдаа юм гү, али уһабхи шэнгэн бэхээр бэшэгдэһэн байгаа юм гү? (Ч. Цыдендамбаев); уһабхи нюдэн сиибэгэр, үнгэгүй нюдэн (водянистые глаза): Тэдэнэй түрүүндэ Охин тайшаа уһабхи нюдэтэй, уулагар шарайтай юумэ уралаа һоригод-һоригод гүүлэн зогсоно (Б. Санжин, Б. Дандарон).