УХААМГАЙ

тэмд. н. һүбэлгэн, өөрэ, һонор, һанаамгай (сообразительный): Үндэр тэгшэ бэетэй, үргэн сээжэтэй, шүрбэһэлиг бүдүүн балсантай, далдирдаггүй хёрхо нюдэтэй, һанаалиг ухаамгай, һайхан сэдьхэлтэй, нэгэ үгөөр хэлэбэл, дүрбэн тэгшэ болооройш, хүбүүмни (Ц.-Д. Хамаев).