УУРЛАХА

үйлэ ү. сухалдаха, сухалаа хүрэхэ, ууртаа диилдэхэ (злиться, сердиться): Дулгар хүгшэн тэнсэлгүй уурлажа, даб гэжэ бодоод, ойроо һууһан Янжамые агта даража, дайралдаһан газарта гарайнгаа хордотор альгадажа мэдэбэ (Ц. Дон); уурлаха сухалдаха (гү, али улаганаха) ууртаа диилдэхэ (злиться, сердиться): Намда хэсүү түбэгтэй байдаг: эжы, абанар бурханда һүзэгтэй, халтад гэбэл уурлаха сухалдаха, бэрхэ юм (Ц. Дон); Салин хубаахые яараха хэрэггүй гэжэ үсэгэлдэр өөрөө хэлэжэ байһан аад, мүнөө хүдэлмэришэдэй хабшахада, нойрһоо һая һэриһэндэл, уурлан улаганан һуухадань, Нимгэр досоогоо директортэ дураа гутана (Ц. Дон); уурлаха эбдүүсэхэ амаргүй ехээр сухалдан дошхорхо, гани галаб болохо, гани галзуу болохо (горячиться от злости, выходить из себя): Ажалдаа дарагдажа абиртаһан хэбэртэй, уурлан эбдүүсэн байжа, телефоноор дуугаралсана (Ц. Дон); уураа ехээр уурлаха айхабтар ехээр сухалдаха (сильно сердиться, гневаться): Тэрэ болоhон зэргые / Yзэн харан байхадаа, / Абай-Гэсэр хүбүүн / Уураа ехээр уурлажа, / Оошоёо ехээр булхайба (Гэсэрhээ).