УУРГАЙ

юум. н. 1) шубуудай үндэгэеэ гаргадаг, байрладаг газар, үүр, уурхай (гнездо птиц): Мүнөө хүбүүн далай нэгэ углууда байһан уургай соохи үндэгэнүүдһээ бишыхан дальбараанууд гараа гү, хэзээ тэдэн томонууд шубууд болон ниидэхэб гэжэ шэнжэлэн үзэнэ (Ц.-Ж. Жимбиев); 2) шэлж. хүнэй гэр байра (жилище, жильё): Айхабтар гоё гэрэй хажууда үгытэй ремесленнигүүдэй, городой мещануудай бишыхан уургайнууд, нааданхай шэнги орбойлдоно (Ч. Цыдендамбаев); 3) эхир. ямар нэгэн малтамал хэбтэшэ нээмэл аргаар абадаг газар (разрез, напр. угольный).