УРШЫЛГАХА

үйлэ ү., идх. залог 1) уршагар болгохо (морщить, напр. лицо): Юушье дуугарангүй, хүлэйнгөө шагай багта гуталайнгаа газаа тээһээ дүмүүхэнээр барижа, үбжөөрхэнгеэр бүтүү нюураа уршылган ёолоно (Х. Намсараев); духаяа уршылгаха духаяа атираатуулха (морщить лоб): Андрей духаяа уршылган, нюдэеэ аняад, толгойгоо һэжэрбэ (С. Цырендоржиев); 2) нюураа хуурмагаар һаригануулха (строить рожи): Харин үнөөхи обоохой муухай юумэн сонходо дахин харагдаад, нюур амаа элдэбээр уршылгаба (М. Осодоев); 3) үнгэхэ, буршылгаха (мять): самсаяа уршылгаха.