УРСАХАН

1. юум. н. һургааг модо бэе бэедэнь үзүүр талаарнь түшүүлэн бодхоогоод, дээрэһээнь ангай арһаар гү, али холтоһон, үйһэн болон һэеыгээр хушаһан багахан байра (небольшой конусообразный шалаш): Иигээд удахагүй гол дээгүүр табигдаһан хүүргэ гаража, саада бэеынь зуһалангай баахан урсахан соо сайгаа шанажа уужархёод, газараа хороохо (Ц.-Д. Хамаев); 2. тэмд. н. бишыхан, орбогорхон, ялигүйхэн, муухан (примитивный, невзрачный): Иигээд лэ эсэгэшни урсахан гэртээ уйдхараа дарахадаад үлэбэб (Ц.-Д. Хамаев).