УРСА

1. юум. н. 1) һургааг модо бэе бэедэнь үзүүр талаарнь түшүүлэн бодхоогоод, дээрэһээнь ангай арһаар гү, али холтоһон, үйһэн болон һэеыгээр хушаһан байра (конусообразный шалаш, чум, покрываемый шкурами зверей, корой, берестой или войлоком): Тэдэнһээ холошог, сэлеэндэ орохын урда тээ зүрхөө даран зогсоһон үбгэн гуйраншан мэтэ, һанги набта буушаһан хушалтатай хуушан урса (А. Ангархаев); 2) гар үзүүрэй энэ тэрэ юумээр бариһан багахан байра (небольшой балаган из подручного материала): Нээрээшье, тэрэ хүн Дёминой урсада тулатар табаруулһаар ошоод, эмээлһээ буунгүй, мориёо байра дээрэнь эрьелдүүлэн байба (А. Ангархаев); 2. тэмд. н. багахан, орбогор, ялигүйхэн, муухан (примитивный, невзрачный): – Мориёо иишэнь байлгаад, мулталжа, энэ адагуусаниие амархыень, хооллохыень, уһалхыень зарасанарта үгөөд, манай урса гэртэ орожо хайрлыт! (Ц. Цырендоржиев).