УРДЫН

тэмд. н. хуушанай, урда сагай, урда болоһон, үнинэй, үни холын (давний, стародавний): Тиигэжэ байтараа ута аялгатай урдын нэгэ дуу аалиханаар татажа эхилбэ (В. Гармаев); урдын урда сагта үни галаб, долоон галабта, үни үнгэрһэн сагта (в стародавние времена): Урдын урда сагта, уһан далайн шалбааг байхада, тэрэ нютагта Хансай гэжэ баатар хүбүүн байһан юм гэлсэдэг (Б. Мунгонов); урдын нүхэд үнинэй нүхэд, һайн нүхэд (давние друзья): Тэрэ зарим моридто адли ганса эзэнһээ бэшэ хүниие тоодоггүй бэшэ, бэедээ хэниишье һаань дүтэлүүлдэг, үнинэй танил, урдын нүхэд мэтээр хэндэшье һаань хандадаг (Д. Эрдынеев); 2) урид байһан, түрүүшынхи (прежний, бывший): Урдын хүхюун, солбон собоо, гэнэн хонгор басаган бэшэ, харин үгэ хүүр үсөөнтэй, ниилэсэгүй, томоотой эхэнэр (Б. Санжин, Б. Дандарон); урдын ябадал үнгэрһэн, урид болоһон ябадал (прежние похождения): – Юундэ сэхэ хэлэнэгүй, харин Майдарай урдын ябадал мүнөөнэй ябадал хоёрые һануулан, нэгэ захяа хэлэжэ байһан шэнги зан гарганаб? (Д. Эрдынеев); урдын ангуушан урид, залуудаа агнуури хэдэг байһан хүн (бывший охотник): Тогоошын сайлажа һуухада, хаагуур агнаһан, эдтэй хээрэ уулзаһан тухайнь үбгэжөөл асуужа, танил газарнуудайнгаа нэрэнүүдые дуулахадаа, урдын ангуушан сэдьхэлээ хүдэлнэ (Д.-Д. Дугаров); ○ үни, эртэ гэжэ үгэнүүдтэй парн. хэрэгл.