УРДАҺАА

1. наречи 1) угтан, нюур руунь, урда тээһээ, һөөргэ (спереди, навстречу, против): Урдаһаа ерэхэ офицернүүдэй отрядые угтахынь Третьяковой отрядта даалгагдаба (Г. Цыдынжапов); Иигэжэ бултан дээгүүр хэлэһэндэнь дураа гутабашье, Мархансайн урдаһаа һамгад дуугарбагүй (Ч. Цыдендамбаев); урда урдаһаа бэе бэе руугаа, бэе бэе тээшэ (друг на друга, друг другу): Эндэл Ганидмаатай зэргэлээд, номоо үзэхэ забһартаа урда урдаһаа уриханаар харалсан, дулаахан үгэнүүдые андалдан һуудаг бэлэй (С. Цырендоржиев); 2) үмэнэһөө, үмэнэ зүгһөө (с юга, южной стороны): Тиигэжэ байтар, урдаһаа аймшагтай гашуудалтай мэдээн ерээ бэлэй (Б.-Б. Намсарайн); 2. дах. ү., угтаһан зүг шэг харуулһан удхатай угтан, нюур руунь (на кого-л., что-л., навстречу, в лицо): Доржын урдаһаа нэгэ шуһатай нюуртай залуу хүбүүн харайжа ерэбэ (Ч. Цыдендамбаев).